چهارشنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۷
چشم‌انداز قیام امام زمان در شام

کانون وبلاگ نویسان قم ،

سلسله وقایع و فتنه‌هایی که جغرافیای جهان اسلام را در می‌نوردد، دل را می‌آزارد. دیدار آن‌همه فاجعه خونین، ظلم‌های رفته بر زنان و مردان پیر و جوان و ناجوان‌مردی‌هایی که گاه رنگ دین و مذهب به خود می‌گیرد، درحالی‌که با هیچ‌یک از اصول اعتقادی و مرام انبیا و اولیای الهی مطابقت ندارد. با این‌همه، با چشمی دیگر باید به جهان و آنچه بر سر ساکنان مستضعف جهان می‌آید، نگریست.

فتنه‌ها، سنگ‌دلی‌ها، قحطی، جنگ و ناامنی، همه محصول عمل انسان‌اند. محصول خودکامگی و تمامیت‌خواهی؛ امّا این‌همه نیز اجلی محتوم و وقتی و فرصتی معیّن دارد، از میان گرداب شب‌های تاریک و هول‌ناک و از ژرفای فتنه‌ها، می‌رسد مردی که زنجیر غلامان را بشکند. آن هنگام که فرمان ظهور از سوی حضرت حق صادر شود، در فرصتی کوتاه امام عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و مردان لشکرشکن همراهش چونان صاعقه بر ستم‌گران یورش می‌آورند. به استناد روایات، از استقرار سفیانی ملعون که خود از نشانه‌های حتمی ظهور امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) است تا ظهور کبری، بیشتر از نه ماه فاصله نخواهد بود. حضرت، حجاز و عراق را به‌سرعت طی می‌کند و فتنه‌ها را فرو می‌نشاند. ایشان ستم‌گران متجاوز را با همراهی مردان مرد، از قبیله مستضعفان دفع می‌کنند و پیش می‌آید.

پس‌ از اینکه اوضاع سیاسی در سه منطقه «ایران»، «عراق» و «حجاز» آرام می‌شود و همه فرمان‌بردار امام مهدی(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) می‌شوند و حضرت «کوفه» را به‌عنوان پایتخت خویش برای حرکت به‌سوی بقیّه نقاط جهان بر می‌گزیند، باقی‌مانده‌های شکست خورده سپاه سفیانی در سرزمین «شام» تجمّع می‌کنند؛ البتّه در این کار، دست قدرت‌های بزرگ در کار است و آنها در پشت پرده‌اند، قدرت‌هایی که به دلیل جنگ جهانی‌ای که پیش از ظهور روی‌داده، ضعیف، فرسوده و بی‌رمق شده‌اند. سفیانی خطّ مقابله و سپری برای این دولت‌هاست، به‌ویژه در «فلسطین» که کانون بحران در «خاورمیانه»، پیش از ظهور است و این گردهمایی باعث ایجاد فتنه‌انگیزی و بحران‌هایی در مرزهای شمالی عراق می‌شود. به همین دلیل، امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) لشکریانش را برای مقابله با آنها مهیّا می‌کند. حضرت در منطقه «مرج عذراء» اردو می‌زند و بعید به نظر نمی‌رسد که شورش و انقلابی مردمی در سرزمین شام، منجر به عقب‌نشینی و برگشت سفیانی به فلسطین شود و او همراه با سپاهیانش در آنجا تجمّع کنند تا برای جنگ بزرگ فتح «قدس» آماده شوند؛ زیرا روایات می‌گویند که امام در مرج عذراء [۱] اردو می‌زند و در آن حال، سفیانی در «رمله» است.

امام باقر (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «سپس مهدی(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) به همراه یارانش به مرج عذراء می‌آید. در این زمان مردم زیادی به او پیوسته‌اند و سفیانی در این هنگام در رمله است تا اینکه این دو سپاه به هم می‌رسند و آن، روزِ جای‌گزینی و عوض و بدل است. شماری از شیعیانی که با سفیانی بودند، به سپاه امام می‌پیوندند. شماری از کسانی که با آل محمّد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بودند، به سفیانی می‌پیوندند. هر یک به اردوگاه خود می‌پیوندند و زیر پرچم‌های خود می‌روند و آن روز، روزِ عوض و بدل و جایگزینی است».[۲]
حضرت برای اینکه حجّت را بر آن لشکریان تمام کند، تلاش می‌کند که با آنان گفت‌وگو کند تا شاید برخی از آنها هدایت شوند و پایه‌های جبهه داخلی آنها به لرزه در آید. به همین دلیل سفیانی را دعوت به مذاکره می‌کند.
سفیانی دعوت امام عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) را می‌پذیرد و با ایشان مذاکره می‌کند. کارها را به ایشان می‌سپارد و با ایشان بیعت می‌کند. هنگامی‌که سفیانی نزد یاران خود بازمی‌گردد، [بنی] کلب او را پشیمان می‌کنند و او می‌خواهد پیمان خود را بشکند. امام سپاه خود را برای جنگ با او آماده می‌کند و او را شکست می‌دهد و در نهایت خداوند به‌وسیله او روم را شکست می‌دهد.[۳]

عبارت پایانی این حدیث، یعنی عبارت: «خداوند به‌وسیله او روم را شکست می‌دهد» اشاره به این دارد که نیروهای روم و یهودیان و دیگران برای مقابله با موج گسترش اسلام، از سفیانی حمایت می‌کنند. اسلامی که از «شبه‌جزیره» و سرزمین «شام» آغازشده است و آسیاب جنگ‌هایی وحشتناک میان دو طرف(بین مسلمانان از یک جهت و باقی‌مانده‌های لشکر کفر از روم و یهودیان و دیگر مردمان) به حرکت در می‌آیند و به همین دلیل، در حدیثی که مسلم، ترمذی و احمد بن حنبل آن را از رسول‌الله(صلی‌الله‌علیه‌وآله) روایت کرده‌اند، آمده است که ایشان فرمودند: «قیامت برپا نمی‌شود؛ مگر اینکه مسلمانان و یهودی‌ها به جنگ بپردازند و مسلمانان، آنان را به قتل برسانند».[۴]

خداوند متعال در «قرآن کریم» می‌فرماید: «وَ قَضَیْنَا إِلیَ بَنیِ إِسْرَائیلَ فیِ الْکِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فیِ الْأَرْضِ مَرَّتَینِْ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبِیرًا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَئهُمَا بَعَثْنَا عَلَیْکُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلیِ بَأْسٍ شَدِیدٍ فَجَاسُواْ خِلَلَ الدِّیَارِ  وَ کاَنَ وَعْدًا مَّفْعُولًا ثُمَّ رَدَدْنَا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیهِْمْ وَ أَمْدَدْنَاکُم بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ جَعَلْنَاکُمْ أَکْثرَ نَفِیرًا إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکمُْ  وَ إِنْ أَسَأْتمُْ فَلَهَا  فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الاَْخِرَةِ لِیَسُواْ وُجُوهَکُمْ وَ لِیَدْخُلُواْ الْمَسْجِدَ کَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ لِیُتَبرُِّواْ مَا عَلَوْاْ تَتْبِیرًا [اسراء/۷-۴] ما به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) اعلام کردیم که دو بار در زمین فساد خواهید کرد، و برتری‌جویی بزرگی خواهید نمود. هنگامی که نخستین وعده فرا رسد، گروهی از بندگان پیکارجوی خود را بر ضدّ شما می‌انگیزیم (تا شما را سخت در هم کوبند حتی برای به‌دست آوردن مجرمان) خانه‌ها را جستجو می‌کنند و این وعده‌ایست قطعی. سپس شما را بر آن‌ها چیره می‌کنیم و به وسیله دارایی‌ها و فرزندانی کمک خواهیم کرد و نفرات شمارا بیشتر (از دشمن) قرار می‌دهیم. (۶) اگر نیکی کنید، به خودتان نیکی می‌کنید و اگر بدی کنید باز هم به خود می‌کنید. و هنگامی که وعده دوم فرا رسد، (آن‌چنان دشمن بر شما سخت خواهد گرفت که) آثار غم و اندوه در صورت‌هایتان ظاهر می‌شود و داخل مسجد (الاقصی) می‌شوند همان‌گونه که بار اول وارد شدند و آنچه را زیر سلطه خود می‌گیرند، در هم می‌کوبند».

عیّاشی از مفسران صاحب‌نام شیعه در تفسیر این آیه, به نقل از حمران و او از امام محمّد باقر (علیه‌السلام) نقل کرده که او گفت: امام پس از قرائت این آیه فرمودند: «او قائم و یارانش هستند که دارای قدرت زیادی هستند». [۵] حضرت «قدس» را آزاد می‌کند، اوّلین قبله مسلمانان را به صاحبان حقیقی‌اش باز می‌گرداند و زمین را پس‌ازآنکه شاهد ظلم و ستم‌های زیادی بوده، پر از عدل و داد می‌کند.

چرخ لشکر کفر و نفاق از حرکت باز نمی‌ایستد؛ بلکه دولت‌ها و حکومت‌های حامی سفیانی، خود را آماده می‌کنند تا بار دیگر به مسلمانان حمله کنند. ظاهراً حضرت عیسی (علیه‌السلام) پس از آزادی «قدس» به زمین فرود می‌آید؛ زیرا روایات درباره نقش ایشان در این جنگ چیزی نگفته‌اند؛ بلکه بر نقش ایشان پس‌ازاین جنگ تأکید کرده و گفته‌اند که ایشان فرود می‌آیند و پشت سر امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) نماز می‌خوانند. روایت بیان می‌کند: «در روز جمعه و هنگام برگزاری نماز، عیسی بن مریم(علیه‌السلام) از آسمان فرود می‌آید و دو لباس قرمز بر تن دارد که از سرش روغن قطره‌قطره می‌چکد و او مردی خوش‌منظر و سفید چهره است و بسیار به ابراهیم(علیه‌السلام) شباهت دارد. امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) می‌آید و با ایشان مصافحه می‌کند و مژده پیروزی را به ایشان می‌دهد. در این هنگام امام مهدی(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) به او گوید: جلو بیا، ای روح خدا و برای مردم نماز بگزار و عیسی(علیه‌السلام) می‌گوید: بلکه [امام جماعت بودن] برای توست، ای فرزند رسول خدا!» [۶]

نتیجه: بر اساس روایت‌های موجود در کتب شیعیان و اهل سنت منطقه شام در زمان ظهور امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) از اهمیت فراروانی برخوردار می‌شود و این سرزمین پس از کشمکش‌هایی به دست امام زمان(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) از وجود سفیانی و حامیانش پاک می‌گردد.

منبع : شیعه نیوز
برچسب ها : امام زمان عج , کوفه ,
*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرین مطالب