جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶
زیبایی و آراستگی ظاهری در اسلام

کانون وبلاگ نویسان قم ،

تصور برخی بر آن است كه ایمان محكم و باطنی پاك، برای فرد مؤمن كافی است و رسیدگی به شكل ظاهر، اهمیت چندانی ندارد؛ در حالی كه نه تنها چنین گمانی صحیح نیست؛ بلكه به عكس، بخشی از برنامه ها و دستورهای اسلام درباره نظافت، زیبایی و آراستگی ظاهر، مثل بهداشت، لباس، رنگ و بوی بدن و... است. اهمیت این دستور، زمانی آشكار می شود كه اسلام، پیروانش را از هر گونه بی توجهی به آراستگی ظاهری منع می كند.
رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرماید: «إِنَّ اللهَ تَعَالَی یبْغِضُ الْوَسَخَ وَ الشَّعْثَ؛ (۱) خدای تعالی شخص چركین و ژولیده را دشمن می دارد.» بنابراین اگر ناآراستگی، دشمنی با خداوند است، آراستگی مؤمن، دوستی با خداوند است.
آراستگی ظاهر
در تعالیم پیشوایان اسلام، درباره آراستگی ظاهر، توصیه های فراوانی مطرح شده است. آراستگی ظاهر، طریقی برای احترام به خویشتن و دیگران است و بر همگان به ویژه مروجان و مبلّغان مكتب اهل‏بیت علیهم السلام (كه بیش‏تر مورد توجه دیگران اند) لازم است در هر شرایطی حداكثر دقت و توجه خویش را به این مهم مبذول دارند؛ چرا كه در نظر اول، ظاهر انسان نمایانده می شود و سپس پیغامهای درونی و افكار هر شخص منتقل می شود.
امام صادق علیه السلام به یكی از یارانش می فرماید: «إِظْهَارُ النِّعْمَةِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ صِیانَتِهَا فَإِیاكَ أَنْ تَتَزَینَ إِلَّا فِی أَحْسَنِ زِی قَوْمِكَ؛ (۲) نمایان كردن نعمت، نزد خدا از نگه داشتن آن محبوب تر است، پس مبادا جز به بهترین شكلِ مورد پسند به سوی قومت حاضر شوی.»
اهمیت زیبایی و آراستگی ظاهری فرد مؤمن تا بدانجاست كه امام علی علیه السلام می فرماید: «التَّجَمُّلُ مِنْ أخْلَاقِ الْمُؤْمِنِین؛ (۳) آراستگی از اخلاق مؤمنان است.»
افزون بر شرع مقدّس، عقل سلیم نیز بر ضرورت آراستگی و زدودن آلودگی حكم می كند. اهمیت آراسته بودن در اجتماع تا بدانجاست كه بر شخصیت انسان نیز تأثیر می گذارد.
آراستگی ظاهری و خودآرایی فرد و نظافت ظاهری و پاكیزگی او، نقش بسزایی در جاذبة ظاهری او داشته، او را با ثبات و باوقار نشان می دهد.
همواره ظاهر آدمی تا حدود زیادی برگرفته و حاكی از باطن او است. ظاهر جذاب، شیك، آراسته، نظیف و... می تواند حكایت از درونی آرام، منظم و فاقد هرگونه آشفتگی داشته باشد. خودآرایی و آراستگی، عاملی برای آرامش روحی و روانی آدمی است. در مقابل، آشفتگی ظاهری و به هم ریختگی، عاملی در بی ثباتی و عدم آرامش خاطر و طمأنینه روحی شخص است. اگر خودآرایی و آراستگی ظاهری توأم با خودآرایی و رسیدگی به درون باشد، سبب نفوذ فرد در دل دیگران می شود.
آراستگی ظاهری، اندوه را از انسان می زداید؛ چرا كه تمیزی و زیبایی، شادابی و نشاط می آورد و جایی در دل انسان برای غم باقی نمی گذارد. در مقابل، استفاده از لباسهای تیره، تنگ و چسبان، دل را سیاه می كند و غم را در انسان حكمفرما می سازد؛ حتی برخی روایات پوشیدن كفش سیاه را عامل ایجاد غم و غصه معرفی كرده اند. (۴)
علاوه بر اینكه در اسلام، آراستگی مورد عنایت ویژه است، هر گونه فقر نمایی و حالتی كه انسان، بدبخت نشان داده شود مورد نهی اولیای الهی قرار گرفته است؛ چنان كه امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یحِبُّ الْجَمَالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ یبْغِضُ الْبُؤْسَ وَ التَّبَاؤُسَ؛ (۵) خداوند، زیبایی و آرایش را دوست دارد و از زشتی و زشت نمایی بیزار است.»
رعایت عرف و اعتدال
ضرورت آراستگی مورد اتفاق همگان است؛ ولی چون سلیقه های افراد در زمانها و مكانهای گوناگون متفاوت است، هرگز نمی توان الگوی ثابتی را ارائه كرد؛ ولی در مجموع می توان عرف و اعتدال را معیار قرار داد و بر محور آن، برنامه تزیین و تجمّل را طرّاحی كرد؛ به گونه ای كه نه به طور كلّی از آراستگی، نظافت و تزیین بدن و لباس دست شست و نه آن را اصل قرار داد و همه همّت و درآمد را صرف تزیین و تجمل كرد.
امیر مؤمنان علیه السلام بهترین الگوی آراستگی را چنین معرفی می كند: «إِنَّ أحْسَنَ الزِّی مَا خَلَطَكَ بِالنَّاسِ وَ جَمَّلَكَ بَینَهُمْ وَ كَفَّ ألْسِنَتَهُمْ عَنْك؛ (۶) همانا نیكوترین شكل زندگی، آن است كه تو را به مردم نزدیك كند و در میان آنان زیبایت گرداند و زبان آنان را نیز از [گفتگو درباره] تو بازدارد.»
استاد معظم حضرت آیت الله سبحانی در بیانی می فرمود: «در این باره باید حد وسط را رعایت كنیم. پوشیدن لباسهای فاخر و گران قیمت برای فرد روحانی مناسب نیست؛ حتی اگر از راه حلال به دست آورده باشد. نمی گویم حرام است؛ بلكه شایسته نیست. همچنین در این زمان، پوشیدن لباسهای بسیار ساده و بی ارزش را هم چندان مناسب نمی دانم. شرایط زمان و مكان، طوری است كه اگر كسی مثلاً پیراهن كرباسی، لباسهای وصله دار یا كفش پاره بپوشد در نظر مردم، نشانه گدایی و خسیس بودن اوست؛ در حالی كه سابقا شاید نشانه زهد و عدم علاقه به مادیات به حساب می آمد.» (۷)
تفاوت آراستگی زن و مرد
آراسته بودن ویژگی انسانهای مؤمن است؛ اما توجه به این نكته ضروری است كه از نظر اسلام، آراسته بودن زن و مرد متفاوت است و دین مبین اسلام با توجه به روحیات و تفاوت احساسات در زن و مرد به نكات ظریفی اشاره دارد؛ برای نمونه پیامبر اكرم صلی الله علیه وآله درباره كوتاه كردن ناخن به مردان توصیه می كند: «قُصُّوا أَظَافِیرَكُمْ؛ ناخنهای خود را كوتاه كنید.» ولی به زنان می فرماید: «اُتْرُكْنَ فَإِنَّهُ أَزْینُ لَكُنَّ؛ (۸) ناخنها را بلند نگه دارید؛ زیرا برای شما زیباتر است.»
درباره سایر لوازم آرایش نیز تفاوتهایی در دستورها به زنان و مردان مشاهده می شود؛ مانند نحوه به كارگیری روغن، میزان كوتاه كردن موی سر و...؛ اما تفاوت در آراستگی زن و مرد در مستحبات خلاصه نمی شود؛ بلكه در پاره ای موارد، حكم حرمت بیان شده است؛ مثل استفاده از زیور آلات و طلا كه برای مردان، حرام است؛ اما همین عمل برای بانوان عملی جایز، بلكه مستحب است.
آراستگی ظاهری در جهات مختلف
برای برخورداری از آراستگی ظاهر و پرهیز از هرگونه افراط و تفریط، بررسی الگوهای دینی بهترین گزینه است و بر همگان مخصوصاً مبلّغان دینی لازم است تا از نظر آراستگی ظاهر نیز همانند آراستگی باطن از آنان پیروی كنند. علاوه بر آنچه ذكر شد مردم به ویژه جوانان نیز از مبلّغانی استقبال می كنند كه از نظر ظاهر، آراسته تر باشند.
به طور كلی آراستگی فردی در چند زمینه بروز و ظهور می یابد:
الف. حالات چهره و قیافه ظاهری
موی سر، یكی از عناصر اصلی در شكل ظاهری هر فرد است: از امام صادق علیه السلام این گونه روایت شده است كه می فرمود: «إِنَّ مِنْ أَجْمَلِ الْجَمَالِ الشَّعْرَ الْحَسَن‏؛ (۹) از جمله زیباترین زیباییها موی زیباست.»
رسول خدا صلی الله علیه وآله نیز درباره نگهداری از موی می فرماید: «مَنِ اتَّخَذَ شَعْراً فَلْیحْسِنْ وِلَایتَهُ أَوْ لِیجُزَّهُ؛ (۱۰) هر كس می خواهد موی سر بگذارد باید آن را [با شانه كردن و نظیف داشتن] نیكو نگهدارد و یا اینكه آن را كوتاه كند.»
بر اساس چنین بینشی در اسلام بر شانه و استفاده بسیار از آن سفارش شده است: «مَنِ اتَّخَذَ شَعْراً فَلَمْ یفْرُقْهُ فَرَقَهُ اللَّهُ بِمِنْشَارٍ مِنْ نَارٍ؛ (۱۱) هر كس مو بگذارد و آن را متفرق نكند [شانه نزند] خداوند با شانه آتشین آن را شانه خواهد كرد.»
در اهمیت شانه همین بس كه در روایت است كه یكی از اشیایی كه رسول خدا صلی الله علیه وآله در همه سفرها به همراه داشت، شانه بود. (۱۲)
علاوه بر موی سر، مواظبت بر ریش و شارب (سبیل) نیز مورد توجه شارع مقدس قرار گرفته است. رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرماید: «لَا یطَوِّلَنَّ أَحَدُكُمْ شَارِبَهُ فَإِنَّ الشَّیطَانَ یتَّخِذُهُ مَخْبَأً یسْتَتِرُ بِهِ؛ (۱۳) هرگز كسی از شما شارب خود را بلند نسازد كه به تحقیق، شیطان آن را پناهگاه خود می كند؛ و خویشتن را با آن مخفی می سازد. (كنایه از اینكه جایگاه آلودگیها و میكروبها خواهد شد.)»
در روایات است كه كوتاه كردن سبیل از نظافت و جزء سنت [پیغمبر صلی الله علیه وآله] است. (۱۴) بر همین اساس رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرماید: «مَنْ لَمْ یأْخُذْ شَارِبَهُ فَلَیسَ مِنَّا؛ (۱۵) كسی كه شاربش را [بلند نگه دارد و] كوتاه نكند از ما نیست.»
رسول خدا صلی الله علیه وآله مردی را دید كه ریش بلند و درهمی داشت، فرمود: «چه اشكال داشت كه این مرد، ریش خود را اصلاح می كرد؟» آن مرد شنید و ریش خود را به طور معتدل اصلاح كرد و نزد حضرت آمد. پیامبر صلی الله علیه وآله چون او را دید، فرمود: «این گونه اصلاح كنید.» (۱۶)
امام صادق علیه السلام نقل می كند: مردی در خانه پیامبر صلی الله علیه وآله آمد و اجازه ورود خواست. چون آن حضرت خواست بیرون بیاید، در اتاق خود، كاسه چرمین كوچكی دید كه آب داشت، كمی ایستاد و در آن نگاه كرد تا ریش خود را صاف و مرتّب كند. هنگامی كه به درون خانه بازگشت عایشه گفت: «ای رسول خدا! تو سرور فرزندان آدم و فرستاده پروردگار جهانیانی! در برابر این كاسه چرمین (كه كمی آب دارد) می ایستی و سر و ریشت را صاف می كنی؟!» فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تعالى یحِبُّ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا خَرَجَ إِلَى إِخْوَانِهِ أَنْ یتَهَیأَ لَهُ وَ یتَجَمَّلَ؛ (۱۷) خدا دوست دارد هنگامی كه بنده مؤمنش نزد برادر خود می رود، خود را مرتّب و آراسته كند.»
حضرت آیت الله العظمی مكارم شیرازی درباره حالت ظاهری یك روحانی و مبلّغ دین می فرماید: «به نظر من كسی كه می خواهد از منزل خارج شود، مخصوصا روحانیون كه عمامه و لباس ویژه ای دارند، باید حتما در آینه نگاه كنند و از آراستگی و مرتب بودن ظاهرشان مطمئن شوند.» (۱۸)
ب. پاكیزگی دهان
بی شك، داشتن دندانهای تمیز و سفید، خواسته هر فرد آراسته است؛ زیرا علاوه بر تأثیر بسزا در سلامت جسمی افراد، در زیبایی ظاهری نیز مؤثر است. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله در سفارش به مسواك زدن فرموده است: «مَا زَالَ یوصِینِی بِالسِّوَاكِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیجْعَلُهُ فَرِیضَةً؛ (۱۹) آن چنان جبرئیل، مرا به مسواك زدن سفارش می‏كرد كه گمان بردم آن را واجب خواهد كرد.»
از آن گذشته، بوی مطبوع دهان هنگام صحبت با دیگران، الزاماً وابستگی مستقیم به رعایت بهداشت دندانها و رسیدگی به آنها و در نتیجه سالم بودن آنها دارد. از دیدگاه اسلام اهمیت استشمام بوی مطبوع از دهان انسان مسلمان به اندازه ای است كه با تمام سفارش اسلام بر حضور در مسجد، كسی كه دهانش بوی سیر، پیاز و... می دهد نباید در مسجد حضور یابد. (۲۰)
وقتی اسلام استشمام بوی سیر را از یك فرد نمی پسندد، به یقین، استشمام بوهای مختلف از دهان روحانی و رهبر معنوی در هر منطقه را نمی پسندد؛ چرا كه او با تمام افراد در ارتباط است و همان گونه كه بوی خوش از او یكی از عوامل جذب کننده است، هر گونه بوی مشمئز كننده عامل طرد افراد خواهد شد.
ابو ایوب انصاری، میزبان پیامبر صلی الله علیه وآله در مدینه می گوید: شبی برای آن حضرت، غذایی همراه پیاز و سیر آماده كردیم و به حضور آن حضرت بردیم. حضرت از غذا نخورد و آن را رد كرد. من به حضور آن حضرت رفتم و عرض كردم: «پدر و مادرم به فدایت! چرا از غذا نخوردی؟ آیا مشكلی داشت؟» در پاسخ فرمود: «نه به خاطر بوی غذا، آن را نخوردم.» (۲۱)
ج. استفاده از بوی خوش
برای ظاهر شدن در میان مردم، استعمال بوی خوش، مورد عنایت ویژه شارع مقدس اسلام بوده است. در تاریخ نقل شده است كه هزینه عطر رسول اكرم صلی الله علیه وآله گاه بیش از خوراك ایشان بوده است. (۲۲) و ایشان با مُشك، خود را خوشبو می فرمود، چندان كه مشك بر فرق سر حضرت، برق می زد و نیز خود را با عطر خوشبو می كرد... [گاه بوی این عطر به اندازه ای بود] كه در شب تاریك پیش از آنكه دیده شود از بوی خوشش شناخته می شد؛ چنان كه رهگذران می گفتند: این پیامبر است. (۲۳)
درباره امام صادق علیه السلام نیز می خوانیم: جایگاه و محل عبادت آن بزرگوار در مسجد از بوی عطر آن حضرت فهمیده می شد. (۲۴) البته در روایات بین عطر زنانه و مردانه فرق گذاشته شده است. عطر زنانه، آن است كه رنگ آن آشكار و بوی آن پنهان باشد و عطر مردانه، آن است كه بوی آن آشكار و رنگ آن پنهان باشد. (۲۵)
د. لباس عامل زیبایی
از الطافی كه خداوند به انسان عطا فرموده و او را از سایر جانداران متمایز ساخته است، نعمت حجب و حیاست كه در فطرت او نهاده شده و روشن ترین شكل بروز آن احساس نیاز به پوشش زیبا و تمیزی است كه شایسته شأن و منزلت اجتماعی فرد باشد و آدمی را در منظر دیگران خوشایند سازد.
امام صادق علیه السلام می فرماید: «الْبَسْ وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یحِبُّ الْجَمَالَ وَ لْیكُنْ مِنْ حَلَالٍ؛ (۲۶) لباس را زیبا بپوش؛ زیرا خداوند، زیباست و زیبایی را دوست دارد؛ اما باید از حلال باشد.»
علاوه بر زیبایی، اولیای دین به نظافت لباس بسیار سفارش كرده اند. امام صادق علیه السلام می فرماید: «بِئْسَ الْعَبْدُ الْقَاذُورَةُ؛ (۲۷) انسان كثیف (كه دیگران از او بدشان می آید)، بد بنده ای است.» بی شك، لباس تمیز یكی از عوامل زیبایی ظاهری به شمار می رود و برای یك روحانی، عامل مهمی در جذب دیگران است.
سخن پایانی
در پایان به‏ طور خلاصه باید گفت:
اول آنكه اسلام، پیروان خویش را به آراستگی ظاهر به دور از هر گونه افراط و تفریط توصیه می فرماید؛ نه تعلّق و دلبستگی به زینتهای دنیا را می پسندد و نه آشفتگی ظاهری را نشانۀ ایمان می داند.
دوم آنكه كسی مجاز نیست ناآراستگی خویش را به نام دین و زهد و وارستگی، معرفی كند.
سوم آنكه پیشوایان دین، بر آراستگی ظاهری نه تنها در میان مردم بلكه در میان خانواده نیز تأكید می كردند؛ مسئله ای كه كم‏تر مورد عنایت همسران به ویژه مردها قرار می گیرد.
حضرت علی علیه السلام می فرماید: «لَا غِنَى بِالزَّوْجِ عَنْ ثَلَاثَةِ أَشْیاءَ فِیمَا بَینَهُ وَ بَینَ زَوْجَتِهِ وَ هِی الْمُوَافِقَةُ لِیجْتَلِبَ بِهَا مُوَافَقَتَهَا وَ مَحَبَّتَهَا وَ هَوَاهَا وَ حُسْنُ خُلُقِهِ مَعَهَا وَ اسْتِعْمَالُهُ اسْتِمَالَةَ قَلْبِهَا بِالْهَیئَةِ الْحَسَنَةِ فِی عَینِهَا وَ تَوْسِعَتُهُ عَلَیهَا؛ (۲۸) مرد در زندگی زناشویی از سه چیز ناگزیر است:۱. موافقت با همسر برای جلب توافق ومحبت و علاقه او؛ ۲. خوش اخلاقی با او؛ ۳. جلب توجه او با آراستگی ظاهر در مقابل او و گشاده دستی نسبت به او.»
ذروان مدائنی می گوید كه به محضر امام كاظم علیه السلام رفتم، دیدم موی صورتش را با رنگ سیاه، رنگین كرده است. عرض كردم: «فدایت شوم! محاسنت را رنگ كرده ای؟» فرمود: «بله، همانا خضاب كردن، پاداش دارد. آیا نمی دانی كه سر و وضع مرتب داشتن بر پاكدامنی زنان می افزاید؟! آیا تو دوست داری كه وقتی با سر و وضع نامرتب، نزد همسرت می روی او را نیز مانند خودت ببینی؟» گفتم: «نه». فرمود: «او نیز همین طور است.» (۲۹)
و آخر آنكه این سخن امام صادق علیه السلام را همیشه به خاطر بسپاریم كه «كُونُوا لَنَا زَیناً وَ لَا تَكُونُوا عَلَینَا شَیناً؛ (۳۰) [موجب] آراستگی [و آبرومندی ما] باشید، نه مایه زشتی [و بد نامی] ما.»
زینت و زشتی در این روایت، آراستگی ظاهری و باطنی را در بر می گیرد و به یقین، آراسته بودن شیعیان، به ویژه مبلّغان اوامر و نواهی آن بزرگواران، نقش بسزایی در جلب قلوب خواهد داشت.

پی نوشـــــــــــــت ها:

(۱). الجامع الصغیر، جلال الدین سیوطی، دار‏الفكر، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۱ ق، ج ۱، ص۲۸۳.
(۲). الكافی، ثقة الاسلام كلینی، دار الكتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۶۵ ش، ج ۶، ص ۴۴۰.
(۳). تصنیف غرر الحكم، محمد تمیمی آمدی، تحقیق: مصطفی درایتی، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ دوم، ۱۳۷۸ ش، ص ۴۳۵.
(۴). الخصال، شیخ صدوق، انتشارات جامعه مدرسین، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ق، ج ۱، ص۹۹.
(۵). الكافی، ج ۶، ص ۴۴۰.
(۶). تصنیف غرر الحكم، ص ۴۳۷.
(۷). نسیم هدایت، علی وافی، انتشارات شفق، قم، چاپ اول، ۱۳۸۸ ش، ص ۴۷۵.
(۸). وسائل الشیعه، حر عاملی، مؤسسه آل‏البیت علیهم السلام، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج ۲، ص۱۳۴.
(۹). الكافی، ج ۲، ص ۶۱۵.
(۱۰). من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، انتشارات جامعه مدرسین، قم، ۱۴۱۳ ق، ج ۱، ص ۱۲۸.
(۱۱). مجمع البحرین، فخر الدین طریحی، تحقیق: سید احمد حسینی، كتابفروشی مرتضوی، تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۵ ش، ج ۵، ص ۲۲۵.
(۱۲). امتاع الاسماع، تقی الدین المقریزی، تحقیق: محمد عبد الحمید النمیسی، بیروت، دار الكتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۲۰ ق، ج ۲، ص ۱۹۱؛ و مكارم الاخلاق، حسن بن فضل طبرسی، شریف رضی، قم، چاپ چهارم، ۱۴۱۲ ق، ص ۳۵.
(۱۳). وسائل الشیعه، ج ۲، ص ۱۱۴.
(۱۴). تحف العقول، حسن بن شعبه حرانی، انتشارات جامعه مدرسین، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ص ۱۰۰.
(۱۵). مكارم الاخلاق، ص ۶۷.
(۱۶). من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۱۳۰.
(۱۷). مكارم الاخلاق، ص ۹۶.
(۱۸). نسیم هدایت، ص ۴۷۵.
(۱۹). امالی صدوق، ص ۴۲۸.
(۲۰). تهذیب الاحكام، شیخ طوسی، دار الكتب الاسلامیه، تهران، چاپ چهارم، ۱۳۶۵ ش، ج ۳، ص ۲۵۵.
(۲۱). امتاع الأسماع، تقی الدین المقریزی، تحقیق: محمد عبدالحمید النسیمی، بیروت، دارالکتب العلمیه، چ۱، ۱۴۲۰ ق، ج ۷، ص ۳۰۹.
(۲۲). مكارم الاخلاق، حسن بن فضل طبرسی، شریف رضی، قم، چ۴، ۱۴۱۲ ق، ص ۳۴.
(۲۳). همان، ص ۳۳.
(۲۴). همان، ص ۴۲.
(۲۵). شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید معتزلی، ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، انتشارات كتابخانه آیت‏الله مرعشی، قم، ۱۴۰۴ ق، ج ۱۹، ص ۳۴۱ و الكافی، ج ۶، ص ۵۱۲.
(۲۶). وسائل الشیعه، ج ۵، ص ۶.
(۲۷). دعائم الاسلام، تمیمی مغربی، دار المعارف، مصر، چاپ دوم، ۱۳۸۵ ق، ج ۱، ص ۱۲۳.
(۲۸). تحف العقول، ص ۳۲۳.
(۲۹). مكارم الاخلاق، ص ۷۹.
(۳۰). روضة الواعظین، محمد بن حسن فتال نیشابوری، انتشارات رضی، قم، ج ۲، ص ۴۶۷.

منبع : رهروان ولایت
برچسب ها : زیبایی , آراستگی , اسلام ,
*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرین مطالب