چهارشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۶
امام جواد و سخن از امام مهدی(ع)

کانون وبلاگ نویسان قم به نقل از وبلاگ"امام زمان عج یگانه منجی عالم بشریت"،

سلام بر جوادالائمه(علیه‌السلام) كه «جود» قطره‌ایست در پیشانی بلندش، «علم» غنچه‌ایست از گلستان وجودش و «حلم» گوهریست از گنجینه فضایلش. زینت بخشندگان، امام سخاوت، جوادالائمه(علیه‌السلام) می‌آید تا زمین مدینه بار دیگر، مولودی دیگر از نسل هابیل را به شادباش بنشیند؛ می‌آید تا چشمان آسمان به روشنی سیمایش روشن شود و لاهوتیان را در شادی میلاد خویش فرو برد. به قامت آسمانی‌اش، هستی تواضع خواهد كرد و بر قدوم مباركش، عرش، حریر عاطفه خواهد گسترد؛ می‌آید، تا از زمینه‌ساز راه حضرت مهدی(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) باشد.

هر یك از امامان(علیهم‌السلام) هر گاه فرصتی‌ می‌شد، سخن از حضرت مهدی‌(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و قیام آن حضرت به میان می‌آوردند. این مسأله بعد از امام رضا(علیه‌السلام) بیشتر نمود پیدا كرد، چرا كه خلفای‌ عباسی‌ می‌دانستند به زودی‌ آن حضرت تولد خواهد یافت، از این رو امام هادی‌ و امام عسكری‌(علیهما‌السلام) را در پادگانی‌ در شهر سامرا جای‌ دادند، تا از ارتباط مردم با آنان جلوگیری‌ كرده، و نیز از تولد حضرت مهدی‌(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) ممانعت به عمل آورند.

هر گاه مشكلاتی‌ برای‌ جامعه پیش می‌آمد، مسأله‌ی‌ آن حضرت جلوه دیگری‌ پیدا می‌كرد؛ و گاه اصحاب توهم می‌كردند كه حضرت مهدی‌(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) امام حاضر در زمان‌شان می‌باشد. عبدالعظیم بن عبدالله حسنی‌ می‌گوید: «به امام جواد(علیه‌السلام) عرضه داشتم: امید دارم كه تو قائم اهل بیت باشی‌، آنكه زمین را از عدل و داد پر می‌كند هم‌چنان‌كه از ظلم و جور پر شده باشد.
امام فرمود: ای‌ ابوالقاسم! هیچ یك از ما خاندان نیست، مگر اینكه قیام كننده به امر الهی‌ و هدایت‌گر به دین خداست، اما قائمی‌ كه خدا به وسیله او زمین را از كافران و منكرانش پاك كرده و از عدل و داد پر كند من نیستم، او كسی‌ است كه ولادتش بر مردم مخفی‌ می‌ماند و وجودش از دید مردم پوشیده است، و نام واقعی‌ او را بردن حرام می‌باشد، و او هم‌نام پیامبر خدا و هم كنیه‌ی‌ اوست، و او كسی‌ است كه زمین برایش پیچیده می‌شود، و هر مشكلی‌ برایش آسان می‌گردد، 313 نفر از اصحابش به اندازه‌ی‌ اصحاب بدر از شهرهای‌ دور برایش گرد هم می‌آیند، و این همان مضمون پیام الهی‌ است كه می‌فرماید: هر كجا باشید خداوند شما را گرد هم می‌آورد، خداوند بر هر كار تواناست، هر گاه این تعداد برای‌ او گرد هم آمدند امر او آشكار می‌‌‌شود، هر گاه ده هزار انسان برایش گرد آمدند به امر الهی‌ قیام می‌كند و هم‌واره دشمنان الهی‌ را به قتل می‌رساند تا خداوند خشنود گردد. عبدالعظیم حسنی گوید: گفتم : ای‌ مولایم چگونه می‌یابد كه خداوند خشنود گردیده است؟ فرمود: در قلبش محبت و رحمت القا می‌كند».[1]

و در حدیث دیگری‌ از عبدالعظیم حسنی‌ روایت شده كه می‌گوید: «بر سرورم امام جواد(علیه‌السلام) وارد شدم و می‌خواستم از او در مورد قائم بپرسم كه آیا او مهدی‌ است یا غیر اوست؟ بدون سؤال كردن فرمود: ای‌ ابوالقاسم! قائم از ما خاندان، مهدی‌ است كه در زمان غیبتش باید منتظر او بود، و در زمان ظهور مطیع و فرمان‌بردار او باشند. و او سومین فرزند من است. سوگند به كسی‌ كه محمد را به پیامبری‌ برگزید و ما را به امامت اختصاص داد، اگر از عمر دنیا بیش از یك روز باقی‌ نماند، خداوند آن روز را آن قدر طولانی‌ می‌گرداند تا او قیام كند، و زمین را از عدل و داد پر كند، همان‌گونه كه از ظلم و ستم پر شده باشد، و خداوند بزرگ امرش را در یك شب اصلاح می‌كند، هم‌چنانكه امر موسی‌ كلیم الله را اصلاح كرد، و او رفت تا برای‌ خانواده‌اش آتش بیاورد اما در حالیكه پیامبر بود بازگشت، سپس فرمود: برترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است».[2]

از «صقر بن ابی‌دلف» روایت شده كه گفت: از امام جواد(علیه‌السلام) شنیدم كه فرمود: «امام بعد از من پسرم علی‌ است، امر او امر من و سخن او سخن من است، و فرمان‌برداری‌ او فرمان‌برداری‌ از من است. و امام بعد از او پسرش حسن است، امر او امر پدرش، و سخنش سخن پدرش، و فرمان‌برداری‌ او فرمان‌برداری‌ از پدرش است». آنگاه امام ساكت شد.
گفتم: ای پسر رسول خدا! امام بعد از حسن كیست؟ امام به شدت گریست، سپس فرمود: بعد از حسن پسرش قائم به حق منتظر است.
گفتم: ای‌ پسر رسول خدا! چرا قائم نامیده شده است؟
فرمود: چون او بعد از فراموش شدن نامش و ارتداد اكثر قائلین به امامتش قیام می‌كند.
گفتم: چرا منتظر نامیده شده است؟
فرمود: او غیبتی‌ دارد كه ایام آن بسیار بود و زمان آن طولانی‌ است، مخلصان منتظر ظهور او، و شكاكان آن را انكار ساخته، و منكران آن را مسخره می‌نمایند، و تعیین كنندگان زمان ظهور تكذیب شوند، و عجله كنندگان در آن هلاك، و تسلیم شوندگان نجات یابند».[3]

_____________________________________
پی نوشت
[1]. بحارالانوار، علامه مجلسی، ج51، ص157.
[2]. بحارالانوار، علامه مجلسی، ج51، ص156.
[3]. بحارالانوار، علامه مجلسی، ج51، ص158.
صحیفه امام جواد(علیه‌السلام)، نوشته جواد قیومی اصفهانی

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
آخرین مطالب